Showing all 13 results
Showing all 13 results
رزین اپوکسی نوعی پلیمر ترموست و یک سیستم رزینی دو جزئی است که معمولاً از رزین پایه (جزء A) و هاردنر (جزء B) تشکیل می‌شود. این دو جزء با نسبت مشخصی با یکدیگر مخلوط می‌شوند و طی یک واکنش شیمیایی، از حالت مایع یا نیمه‌مایع به ماده‌ای سخت، مقاوم و پایدار تبدیل می‌شوند. رزین‌های اپوکسی به دلیل چسبندگی بالا، مقاومت مکانیکی و شیمیایی، عایق‌بودن الکتریکی و قابلیت ایجاد پوششی سخت و بادوام در کاربردهای صنعتی، ساختمانی، کامپوزیتی و پوشش‌دهی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ساختار رزین‌های اپوکسی از زنجیره‌های پلیمری حاوی گروه‌های عاملی اپوکساید یا اکسیران تشکیل شده است. گروه اکسیران یک حلقه سه‌عضوی شامل دو اتم کربن و یک اتم اکسیژن است که به دلیل تنش ساختاری، قابلیت واکنش‌پذیری بالایی دارد. وجود حداقل دو گروه اپوکساید در ساختار مولکولی، امکان اتصال عرضی زنجیره‌ها در فرایند پخت و تشکیل یک شبکه پلیمری سه‌بعدی را فراهم می‌کند.
رزین اپوکسی به دلیل چسبندگی بالا، استحکام مکانیکی، عایق‌کاری الکتریکی و مقاومت مناسب در برابر عوامل محیطی، در صنایع مختلف به‌عنوان چسب، پوشش، ماده آب‌بندی و ماتریس کامپوزیتی استفاده می‌شود. از مهم‌ترین کاربردهای آن می‌توان به پوشش‌دهی فلزات و کف، ساخت و تعمیر سازه‌های کامپوزیتی، صنایع هوافضا، تجهیزات و قطعات الکتریکی و الکترونیکی، همچنین صنایع ساختمان، نفت و گاز، پتروشیمی، نیرو و آب اشاره کرد.
رزین اپوکسی از نظر ساختار شیمیایی به دو گروه اصلی گلیسیدیل و غیرگلیسیدیل تقسیم می‌شود. رزین‌های گلیسیدیل شامل گلیسیدیل اتر، گلیسیدیل استر و گلیسیدیل آمین هستند و بر اساس ماده اولیه و ساختار مولکولی، انواع مختلفی مانند رزین اپوکسی بیسفنول A، بیسفنول F، فنولیک، آروماتیک، آلیفاتیک و سیکلوآلیفاتیک را دربرمی‌گیرند.
رزین اپوکسی بیسفنول A (DGEBA): پرکاربردترین نوع رزین اپوکسی؛ مورد استفاده در پوشش‌های صنعتی، کف‌پوش‌ها، چسب‌ها، کامپوزیت‌ها، عایق‌های الکتریکی و مواد ساختمانی.
رزین اپوکسی بیسفنول F (DGEBF): به دلیل ویسکوزیته پایین‌تر و جریان‌پذیری مناسب، در پوشش‌ها، چسب‌ها، کامپوزیت‌ها، تزریق و فرمولاسیون‌هایی که نفوذپذیری رزین اهمیت دارد استفاده می‌شود.
رزین اپوکسی نوولاک (Novolac): به دلیل مقاومت حرارتی و شیمیایی بالا در پوشش‌های مقاوم شیمیایی، صنایع نفت و گاز، پتروشیمی، مخازن، لوله‌ها و قطعات صنعتی کاربرد دارد.
رزین اپوکسی فنولیک: به دلیل مقاومت مناسب در برابر حرارت و مواد شیمیایی در پوشش‌های صنعتی، قطعات مقاوم به حرارت و برخی کاربردهای الکتریکی و الکترونیکی استفاده می‌شود.
رزین اپوکسی گلیسیدیل آمین (Glycidyl Amine): به دلیل استحکام بالا و عملکرد مناسب در دماهای بالا در کامپوزیت‌های پیشرفته، صنایع هوافضا، قطعات سازه‌ای و کاربردهای مهندسی تخصصی کاربرد دارد.
رزین اپوکسی گلیسیدیل استر (Glycidyl Ester): در پوشش‌ها، چسب‌ها، عایق‌های الکتریکی و برخی کاربردهای صنعتی که ترکیبی از خواص مکانیکی و مقاومت شیمیایی مورد نیاز است، استفاده می‌شود.
رزین اپوکسی آلیفاتیک (Aliphatic): به دلیل ویژگی‌های مناسب نوری و مقاومت بهتر در برابر زردشدگی در برخی فرمولاسیون‌ها، در پوشش‌ها، رنگ‌ها، روکش‌های شفاف و کاربردهای فضای باز استفاده می‌شود.
رزین اپوکسی سیکلوآلیفاتیک (Cycloaliphatic): به دلیل مقاومت مناسب در برابر UV و شرایط جوی و خواص عایق الکتریکی در پوشش‌های فضای باز، تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی و عایق‌ها کاربرد دارد.
رزین اپوکسی هیدروژنه بیسفنول A: به دلیل پایداری بهتر در برابر UV و شرایط محیطی در پوشش‌های فضای باز، رنگ‌ها، روکش‌های محافظ و کاربردهایی که مقاومت جوی اهمیت دارد مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اگر بخواهیم از میان برندهای شناخته‌شده تولیدکننده رزین اپوکسی نام ببریم، Huntsman با برند ARALDITE، Olin با برند D.E.R. و Kumho P&B Chemicals با برند KER از تولیدکنندگان مطرح رزین اپوکسی در بازار جهانی هستند. این شرکت‌ها گریدهای مختلف اپوکسی از جمله رزین‌های Bisphenol-A، Bisphenol-F، Novolac و رزین‌های تخصصی را برای کاربردهای صنعتی، پوشش، چسب، کامپوزیت و تجهیزات الکتریکی تولید می‌کنند.
در بازار ایران نیز شیمی افسون مجموعه‌ای از رزین‌های اپوکسی را از برندهای سیکامین فرانسه، الکاستر، پولیا، ایران کیتون، پتروشیمی خوزستان، کومهو کره، مهام و رزیتان عرضه می‌کند. انتخاب محصول مناسب باید بر اساس گرید، کاربرد و مشخصات فنی هر رزین انجام شود.
رزین اپوکسی شفاف و بی‌رنگ
برای کاربردهایی که شفافیت و ظاهر نهایی اهمیت دارد و رزین باید پس از پخت، سطحی شفاف و یکنواخت ایجاد کند.
رزین اپوکسی صنعتی
برای کاربردهای صنعتی و تولیدی مانند ساخت قطعات، کامپوزیت، چسب، پوشش و فرآیندهایی که به مقاومت مکانیکی و شیمیایی مناسب نیاز دارند.
رزین اپوکسی کفپوش
برای اجرای کفپوش‌های اپوکسی در محیط‌های صنعتی، تجاری و ساختمانی؛ با توجه به شرایط پروژه، نوع رزین و سیستم پخت انتخاب می‌شود.
رزین اپوکسی تخصصی
برای کاربردهایی که به مشخصات فنی مشخصی مانند ویسکوزیته، زمان پخت، مقاومت حرارتی یا شیمیایی و خواص الکتریکی نیاز دارند.
اگر برای خرید رزین اپوکسی به دنبال محصول متناسب با کاربرد، مشخصات فنی و حجم موردنیاز هستید، می‌توانید کدها و محصولات موجود را بررسی کنید.
محصولات از انبار تهران به تمام نقاط ایران ارسال می‌شوند و امکان تأمین رزین اپوکسی از برندهای مختلف متناسب با نیاز پروژه وجود دارد.
رزین اپوکسی معمولاً به سطوحی مانند سیلیکون، پلی‌اتیلن (PE)، پلی‌پروپیلن (PP)، تفلون (PTFE)، برخی پلاستیک‌های فرآوری‌شده و سطوح چرب و روغنی به‌خوبی نمی‌چسبد. فلزات صاف و غیرمتخلخل نیز در صورت آماده‌سازی نشدن سطح، چسبندگی محدودی دارند. به‌طور کلی، هرچه سطح صاف‌تر، غیرمتخلخل‌تر و دارای انرژی سطحی پایین‌تری باشد، چسبندگی رزین اپوکسی به آن کمتر است. برای قالب‌گیری نیز موادی مانند سیلیکون و پلی‌اتیلن به دلیل خاصیت رهاسازی مناسب، کاربرد زیادی دارند.
اپوکسی معمولاً به پلاستیک‌های سخت و دارای سطح مناسب می‌تواند بچسبد، اما روی موادی مانند پلی‌اتیلن (PE)، پلی‌پروپیلن (PP)، تفلون (PTFE) و برخی پلاستیک‌های صاف و کم‌انرژی چسبندگی ضعیفی دارد.
ظروف ساخته‌شده با رزین اپوکسی پس از پخت کامل معمولاً در برابر آب و شست‌وشوی معمولی مقاومت مناسبی دارند. همچنین بهتر است از شوینده‌های بسیار قوی، حرارت بالا و ماشین ظرفشویی، مگر با تأیید سازنده، استفاده نشود؛ زیرا این عوامل می‌توانند به مرور باعث تغییر ظاهر یا کاهش خواص سطح رزین شوند.
برای رنگ‌دهی رزین اپوکسی می‌توان از رنگ‌ها و پیگمنت‌های سازگار با سیستم اپوکسی استفاده کرد.
رزین‌های اپوکسی در شرایط محیطی مناسب معمولاً طی ۶ تا ۲۴ ساعت به حالت خشک اولیه می‌رسند، اما برای رسیدن به سختی و مقاومت نهایی ممکن است حدود ۲ تا ۷ روز زمان نیاز داشته باشند. در سیستم‌های مخصوص UV، رزین می‌تواند با تابش مناسب در حدود چند دقیقه تا حدود ۳۰ دقیقه سخت شود؛ البته این مورد مخصوص رزین‌های UV است و با تابش UV نمی‌توان هر نوع اپوکسی معمولی را سریع خشک کرد.
مهم‌ترین دلایل، نسبت اشتباه رزین و هاردنر، اختلاط ناقص، دمای نامناسب یا استفاده از هاردنر نامتناسب با رزین است. رعایت نسبت اختلاط و شرایط پخت توصیه‌شده توسط سازنده ضروری است.
کدر شدن می‌تواند به دلیل رطوبت، وجود آلودگی یا حباب، اختلاط نامناسب، شرایط نامناسب پخت یا ناسازگاری مواد افزوده‌شده ایجاد شود. کیفیت و شرایط نگهداری رزین نیز می‌تواند روی شفافیت نهایی تأثیر بگذارد.
| نوع رزین اپوکسی | Tg تقریبی پس از پخت | تحمل حرارتی کاربردی تقریبی | نقطه ذوب پس از پخت |
|---|---|---|---|
| بیسفنول A / DGEBA | حدود 60–150°C | حدود 50–120°C | ندارد |
| بیسفنول F / DGEBF | حدود 60–150°C | حدود 50–120°C | ندارد |
| نوولاک اپوکسی | حدود 100–180°C | حدود 100–160°C | ندارد |
| فنولیک / فنول‌نوولاک | حدود 120–200°C | حدود 120–180°C | ندارد |
| گلیسیدیل آمین | حدود 120–200°C | حدود 120–180°C | ندارد |
| سیکلوآلیفاتیک | حدود 100–200°C و در سیستم‌های خاص بالاتر | حدود 100–180°C | ندارد |
| آلیفاتیک | حدود 50–120°C | حدود 50–100°C | ندارد |
| اپوکسی‌های تخصصی دما بالا | حدود 180–250°C+ | حدود 150–220°C+ | ندارد |
برای کاهش غلظت رزین اپوکسی می‌توان از گرم‌کردن کنترل‌شده، رقیق‌کننده‌های واکنشی یا در برخی کاربردهای پوششی از حلال‌های مناسب استفاده کرد. گرم کردن رزین تا حدود ۲۷ تا ۳۲ درجه سانتی‌گراد می‌تواند ویسکوزیته آن را کاهش دهد، بدون اینکه ماده دیگری به سیستم اضافه شود؛ البته افزایش دما پس از ترکیب رزین و هاردنر، زمان کارکرد مخلوط را کوتاه‌تر می‌کند.
در کاربردهای صنعتی، رقیق‌کننده‌های واکنشی مخصوص اپوکسی گزینه مناسب‌تری برای کاهش ویسکوزیته هستند، زیرا در فرایند پخت شرکت می‌کنند. استفاده از حلال‌هایی مانند استون یا لاک‌تینر نیز می‌تواند رزین را رقیق کند، اما ممکن است مقاومت مکانیکی، مقاومت در برابر رطوبت و خواص نهایی اپوکسی را کاهش دهد؛ بنابراین نباید بدون بررسی دستورالعمل سازنده به رزین اضافه شوند.
خیر، به رزین اپوکسی معمولی نباید آب اضافه کرد. آب روش استاندارد رقیق‌کردن اپوکسی نیست و می‌تواند در فرایند پخت و خواص نهایی آن اختلال ایجاد کند. اگر محصولی برای استفاده با آب طراحی شده باشد، باید از نوع اپوکسی پایه آب (Waterborne Epoxy) باشد که از ابتدا با فرمولاسیون مخصوص تولید شده است. بنابراین «اپوکسی پایه آب» با «اضافه کردن آب به رزین اپوکسی معمولی» تفاوت دارد.
رزین اپوکسی و هاردنر را در محیط خشک، خنک و دور از نور مستقیم خورشید نگهداری کنید. برای بیشتر سیستم‌های اپوکسی، دمای حدود ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد مناسب است و بهتر است از یخ‌زدگی و دمای بالای ۳۰ درجه جلوگیری شود. ظروف باید در حالت اولیه خود و با درب کاملاً بسته نگهداری شوند تا رطوبت، هوا و آلودگی وارد آن‌ها نشود.
برای بسیاری از محصولات اپوکسی، ۱۲ تا ۲۴ ماه عمر انبارداری معمول است و بعضی تولیدکنندگان برای محصولات خود ۳ سال عمر نگهداری اعلام می‌کنند. بنابراین برای خرید و مصرف صنعتی، تاریخ درج‌شده روی بسته‌بندی یا دیتاشیت همان محصول ملاک اصلی است.
اگر منظورتان رزین اپوکسی داخل ظرف است که در اثر سرما کریستالی و سفت شده، می‌توان آن را با گرم‌کردن کنترل‌شده در حمام آب حدود ۵۲ درجه سانتی‌گراد (۱۲۵°F) یا بالاتر دوباره شفاف و روان کرد؛ پس از برطرف شدن کریستال‌ها، باید اجازه دهید رزین به دمای اتاق برگردد و سپس استفاده شود.
اما اگر منظور اپوکسی کاملاً پخت‌شده و سخت‌شده است، با گرم کردن نمی‌توان آن را دوباره به رزین مایع تبدیل کرد؛ اپوکسی پخت‌شده یک پلیمر شبکه‌ای ترموست است و ذوب مجدد نمی‌شود.
اگر به دنبال فروش رزین اپوکسی با کیفیت تضمین شده و قیمت رقابتی هستید، شیمی افسون در خدمت شماست. ما به عنوان مرکز پخش در تهران، تمامی سفارشات را در کوتاه‌ترین زمان به سراسر کشور ارسال می‌کنیم.
📞 تلفن دفتر: 02144526383
📱 واتساپ و مشاوره: 09120395744
📠 واحد فروش: 02144525955
خرید و فروش رزین اپوکسی
